Xurxo Souto: “Internet é o medio perfecto se nos atrevemos a dotalo de contido”

Esta tarde, ás 20.00, o programa ‘Aberto por Reformas’, que conducía Xurxo Souto na Radio Galega, volve abrir as súas portas en Beluso (Bueu) para amosar toda a riqueza da música galega. O programa gravarase na Casa do Pobo para emitirse, posteriormente, a través da web Komunikando.et. O facho sonoro salta agora as barreiras dos novos medios.

Como está a vivir os momentos previos a esta reapertura?

Moi ilusionado, divertido e contento porque a chama do programa siga abrindo lumes en Beluso. É unha gran alegría.

Como xurdiu a idea?

Foi un convite que nos fixeron a min e a Vituco Neira os rapaces da Asociación Cultural Mozas e Mozos de Beluso. Propuxéronos abrir por uns momentos o Aberto por Reformas e alí fomos.

Entón, esta reapertura é puntual ou quérenlle dar unha continuidade?

É puntual. Cando fixeron o convite falaron deste día en concreto. O que si se intenta é ter a máxima difusión e por iso vai ser gravado o programa e despois emitido a través de Komunikando.et, o portal da música galega.

Como valora a existencia de estes novos formatos como a transmisión radiofónica a través de internet.

Son subversivos no sentido máis pleno da palabra. Danlle unha volta á realidade e rompen coa comunicación unívoca. Pasamos de que uns poucos medios nos debuxen esta realidade a que xurdan estas formas de comunicación de ti a ti. A música galega existía con plenitude dende hai moito tempo, pero afortunadamente, con programas como ‘Aberto por Reformas’ e tamén outros compañeiros, agromou. As relacións que se crearon con eses medios seguen vivas en lugares como Komunikando.

Cre que é o medio máis axeitado para romper coa monotonía mediática?

É un medio moi axeitado no sentido de que deixamos de ser espectadores converténdonos en protagonistas. É un medio moi interesante se nos atrevemos a dotalo de contidos, que é o que está a facer moita xente creativa da música galega, por exemplo, en Komunikando que é unha referencia absoluta.

É o camiño que debe seguir a música galega para facerse valer e facerse ver?

A música galega ten tódolos camiños. Cando calquera formato tradicional lle dá unha oportunidade ten presenza, chega á audiencia e triunfa. Cando soa na radio pública e privada ou aparece na televisión, ten unha resposta masiva. Temos como gran exemplo o Xabarín Club. A TVG fixo algo tan obvio como emitir videoclips de grupos cantando en galego e iso provocou un triunfo en toda unha xeración que medrou a través do programa. Hai que acudir a estes formatos que tamén achegan un plus de protagonismo e notoriedade.

Falando da CRTVG, como ve dende lonxe, a súa grella de programación?

Como antigo traballador, non quero ser moi crítico coa nova dinámica. En todo caso, por lei, a CRTVG foi creada para difundir a cultura galega en xeral e, nomeadamente, a música. Ese ten que ser o obxectivo central. Temos que preguntarnos se están a cumprir este obxectivo. Eu creo que non.

Pechou o seu último programa na Radio Galega desexando que tras de si chegaran outros compañeiros que mantivesen aberto ese facho sonoro. Cumpriuse o desexo?

Hai moitos compañeiros que están a facer programas moi interesantes, nomeadamente, Vituco Neira que desenvolve Planeta Furancho en Radio Galega Música. Pero, dende un punto de vista global, non están a ser esa referencia central, non teñen esa vocación. Nós tentámolo naquel momento. Amosouse que os contidos da música galega están aí, existen. O día que cheguei á radio dixéronme que non había música galega suficiente para encher unha hora de programa. O problema era o contrario: había demasiada música galega. Unha vez rachado ese tabú, debemos camiñar por ese vieiro e os medios deberían converterse na referencia deste movemento brutal, desta tsunami sonora.

Para rematar, unha cuña radiofónica para anunciar o programa.

Somos un pobo de artistas, hai un país, un territorio ao que chaman O Morrazo que está fervendo de músicas e a xente da terra ten dereito a coñecer tanta intensidade. Música tradicional, música punk, música elaborada en clave de jazz. Somos un pobo de artistas, botamos por fóra.