O nacionalismo arroupa ao seu líder na Coruña

Redacción / XORNAL.COM I A Coruña.- Cando Anxo Quintana saltou onte á cancha do polideportivo San Francisco Javier, na Coruña, o partido xa estaba decidido para o equipo da casa e a afección coreaba o nome do adestrador.

Quizais os rigores dos directos televisivos, que reduciron á mínima expresión as intervencións anteriores á de Quintana, foron tamén os responsables de que tanto o tenente de alcalde coruñés, Henrique Tello, coma os candidatos Carlos Aymerich e Ana Pontón, concentrasen as súas palabras nos que, probablemente, foron os discursos máis contundentes da campaña nacionalista.

Mentres as arredor de 1.500 persoas que completaban o aforo do recinto, entre o que se atopaban rostros recoñecidos coma o do ex vicepresidente Xosé Luis Barreiro Rivas, o presidente do Clúster do Audiovisual, Antón Reixa, ou o arquitecto Daniel Beiras, berraban insistentemente “BNG, BNG” e solapaban con aplausos as palabras que cheban dende o atril, Tello invertía apenas dous minutos para advertir de que “non merecemos ser gobernados por quen calumnia para ocultar que cargos dos seu partido están imputados por corrupción”.

A continuación, un Aymerich tan breve coma enérxico empregou o micrófono para seguir as consignas da bancada e afirmar que o BNG está “facendo historia” e que as “voces ebrias de megalomanía e odio a este país” non “van poder con nós”. Un discurso que secundou Pontón ao instar aos seus a “responder” ao “golpismo mediático” do “entorno do Partido Popular”.

Xa co terreo expedito e a “afección” abaneando as bandeiras entre berros de “presidente”, Anxo Quintana tivo que facer calar a ovación inicial para explicar aos seus simpatizantes coruñeses que, ao chegar “ao final da campaña” ten “a sensación de ter perdido o tempo”. “Non facía falta –di– explicar que houbo cambios transformadores, basta con contemplar a reacción do PP e os poderes tradicionais, a saña contra o BNG e os ataques inxustificados para darnos conta”.

A bancada volveu corear “BNG, BNG” no momento en que Quintana se dispuxo a aclarar “o porqué” deses “ataques”. “Porque o PP e os poderes tradicionais esperaban que o Bloque fose un partido bonsai”, no “xardín” dunha “finca particular” no que “eles deciden as plantas que poden florecer”.

A metáfora callou de cheo nos incondicionais do líder nacionalista cando Quintana chegou ao final do relato. “Tiñan a oportunidade”, di, “de utilizar o bonsai para todo” e “se nalgún momento alguén vén para ver se no xardín hai pluralismo –relata– dicían que también tenemos unos aquí que hablan en gallego y nunca se van a mover”. “Pero o bonsai medrou –conclúe–, as raíces romperon o testo e cometeu a herexía de dicirlle ao resto das plantas que terra é, e para quen a traballa”.

Fronte “aos que lles molesta que Galiza sexa un país libre”, o líder do BNG asegurou que “non nos van dobrar” xa que, di, “a miña ilusión é que unha xeración poida criarse nun país con liberdade, non haberá marcha atrás”.

Mentres, afirma, “o PP utiliza” a que define como “maldita mentira” cunha campaña de “insulto”. Cunha papeleta do BNG na man, “a papeleta dos que respectan a Galiza”, o candidato remataba un discurso no que tivo a oportunidade de darse o primeiro baño de multitudes da campaña electoral e mesmo necesitou subir a unha cadeira para saudar aos simpatizantes. Ao seu carón, repousaba o cadro que minutos antes lle entregara o deseñador e colaborador de Xornal de Galicia, Antón Lezcano, co lema “Yes, we Quin”.