Un 2 de marzo pero de 1939, Carter faleceu aos 64 anos dun cancro linfático e, catro días despois, recibiu sepultura en Putney Vale.
O defunto era, en palabras do obituario que lle dedicou o diario The Times, o “gran exiptólogo”, dende que o 4 de novembro de 1922 deu cos chanzos que conducían ao sarcófago de Tutankamón, no Val dos Reis de Luxor.
Desde entón, o mundo sente fascinación polo adolescente rei Tut, cuxa morte segue sendo un misterio, e a lenda sobre que lanzou unha maldición a quen profanaran a súa tumba, repleta de tesouros que iluminaron a súa viaxe de ultratumba.
Este verdadeiro Indiana Jones naceu o 9 de maio de 1874 no londinense barrio de Kensington, pero, por algún estraño motivo, Carter adoitaba fixar o seu nacemento en 1873.
Fillo de Samuel Carter, reputado pintor na Inglaterra victoriana, e Martha Joyce, o arqueólogo –o menor de once irmáns– herdou do seu pai o talento para debuxar. Non contraeu matrimonio nunca e tampouco se lle coñecen aventuras amorosas
Outro dos capítulos máis escuros da vida de Carter refírese ao seu suposto labor de espionaje no I Guerra Mundial (1914-1918), xa que estivo contratado nese período pola intelixencia inglesa, pero non hai referencias ao traballo que desenvolveu.
O arqueólogo inglés foi, en fin, un tipo solitario, de carácter máis ben agre, cunha inclinación natural ao enfado e un certo complexo de inferioridade académica, segundo os seus biógrafos. n�
