Con que sensación persoal quedou despois de gobernar este país e de perder as eleccións estando no poder?
Primeiro coa de gobernar, que é para min unha sensación moi positiva, porque creo que fixemos cousas grandes, moi importantes. Deume a posibilidade de colaborar con xente marabillosa, entregada ao país, con capacidade profesional, e creo que fixemos unha gran contribución a Galiza. Perder nunca é doce, e sobre todo perder cando se consideraba –ou consideramos– que tiñamos argumentos suficientes para gañar, pero hai que aceptalo democraticamente. O pobo decidiu, o pobo sempre é sabio, e dende a oposición tamén se poden prestar servizos moi importantes ao noso país.
E da relación co presidente Touriño, con que recordo se queda agora?
Pois co recordo dunha experiencia de goberno positiva para Galiza. Eu agora lamento que non foramos capaces de promover, conxuntamente, esa cultura de coalición que era tan necesaria. Tamén, que non foramos capaces de crear o espazo propio do Partido Socialista e do BNG, un espazo conxunto que permitise afianzar a alternativa do goberno en Galicia. Pero en xeral voume cunha sensación positiva. Foi unha honra poder servir nun goberno coma este.
E ao fío desta cuestión ou de calquera outra, hai algo que nestes case catro anos de goberno non dixera pero que lle apeteza dicir agora?
Non. Hai moitas cousas que non dixen porque pensei que era inconvinte facelo e que as vou a seguir sen dicir porque creo que a miña participación na política e no goberno ten que estar ao servizo do país en primeiro lugar e ao servizo dun proxecto político, que é o do BNG, en segundo termo, e aínda teño responsabilidades tanto no Goberno como no BNG.
Quere dicir que haberá que agardar a outra nova entrevista cando non teña ningunha responsabilidade?
O que eu poida trasladar respecto de cousas do Goberno que non me gustaron queda tremendamente minimizado polo sentido positivo do propio Goberno… Non lle vou dar munición ao PP na súa estratexia de inhabilitar a alternativa futura. Comigo para iso que non conten. No BNG temos moitas cousas que dicir, como é lóxico: hai cousas que me gustan e outras que non me gustan tanto, e actitudes persoais que me gustan, e outras que non me gustan nada, pero eu tiven sempre unha pauta de conduta no BNG: nunca, nunca se poderá atopar unha palabra miña dita en público en contra, ou crítica incluso con algún compañeiro do BNG, e vou seguir así porque creo que fai falla que os dirixentes do BNG falen ben do BNG e dos seus nove mil militantes, que traballan todos os días polo seu proxecto político