Miguel Barros, autor da primeira tese doutoral sobre Ramón Piñeiro e presidente do Consello de Administración de A Nosa Terra e conselleiro de Xornal de Galicia, describiu onte ao autor homenaxeado no vindeiro Día das Letras como "un político nato" e afirmou que é tempo de repensar a súa aportación, para incorporala á sociedade actual.
Que nos queda hoxe do traballo de Ramón Piñeiro?
Menos do que debería. Hai que volver considerar o seu pensamento. Hoxe temos unha percepción moi simplificada, con só tres partidos no Parlamento, e non faría mal repensar as bases ideolóxicas do espectro político, para incorporar algunhas das ideas de Piñeiro.
Que destacaría do seu "revisionismo nacionalista", tal e como o describe vostede?
Acentuou a mitose do galeguismo posterior á Guerra Civil. A partir de 1946, Piñeiro substitúe os conceptos de nación e soberanía polos de pobo e federalismo, sen esquecer a cultura e o idioma. Foi todo un garante da pervivendia do pensamento galeguista, e foi ante todo un arquetipo político puro. O resto son adobíos da súa personalidade.
Formou a unha xeración que logo renegou da súa figura...
Pero tiña que ser así. Os membros do grupo Brais Pinto e outros persoeiros chegaron ao galeguismo da man de Piñeiro, pero atopáronse cunha realidade distinta á que el lles describira e sentíronse incómodos cos límites que el lles prescribira. Rebasáronno pola dereita, cara a democracia cristiá, ou pola esquerda, cara o marxismo.

