Lois Pereiro, o candidato dos que queren un Día das Letras distinto

O poeta monfortino, falecido en 1996, é nos últimos anos un nome recorrente nas quinelas para o 17 de maio. Foi unha voz “orixinal, violenta e desolada”, segúndo Xabier Seoane, e “contraria ao que é unha Academia” segundo Diego Ameixeiras
A. Losada Actualizado 01/06/2009 - 01:10 h.
0 Comentarios
Sin interésPoco interesanteDe interésMuy interesanteImprescindible 1 voto/s

Lois Pereiro (Monforte, 1958 - A Coruña, 1996) foi un poeta de vida e obra breves, pero dunha intensidade e unha fondura que marcaron ben forte o seu nome na historia da literatura galega. Dende 2006, dez anos despois do seu falecemento, reúne as condicións para ser o homenaxeado nun Día das Letras Galegas e adoita entrar sempre nas quinielas ao respecto, pero polo de agora a Real Academia Galega (RAG) resístese a poñer a foto do autor de Poesía última de amor e enfermidade nos carteis do 17 de maio.

"Recoñezámolo, non é un escritor moi do estilo da RAG", di Xosé Manuel Pereiro, decano do Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia e irmán de Lois. "É sempre o candidato novo e distinto, o que reivindica un sector que querería que as cousas fosen diferentes", engade.
Nótase en que, ao contrario do que ocorre con Uxío Novoneyra, non hai ningún grupo organizado para respaldar a Pereiro, aínda que o seu nome é dos máis mencionados cando se cando se debate o Día das Letras na internet.

O escritor Xabier Seoane, que foi compañeiro do monfortino no colectivo De amor e desamor, cre que foi "un poeta cunha voz moi orixinal, cunha visión violenta e desolada da vida, consciente da podremia do sistema, pero, ao tempo, cunha gran carga de humanismo"·

Segundo Seoane, a lírica de Pereiro entronca con autores centroeuropeos como Thomas Bernhard ou Peter Handke. Iso convérteo nun caso único na literatura galega, e nunha figura valorada polos novos escritores.

Diego Ameixeiras, gañador do Premio Xerais 2006 pola novela Tres segundos de memoria, destaca a grande cantidade de influencias que transmite o monfortino: "Grazas a el descubrín tanto a José Ángel Valente como a Lou Reed". Engade, así a todo, que non o ve como protagonista nun 17-M porque "a pesar de ser moi aprezado, é contrario a o que representa unha academia", dado o seu enfoque literario.

É o mesmo sentir que expresa Xosé Manuel Pereiro: "Lois non levou ningún premio en vida, así que sería raro velo agora gañando un Día das Letras Galegas".

Iago Martínez, redactor de Xornal de Galicia, e Álex Cancelo están a dirixir un documental sobre a figura de Lois Pereiro, titulado Contra a morte e que se estreará en setembro deste ano. Nel, répasase a vida dun autor “como de secta segreda”, segundo Martínez, ao que todo o mundo coñece pero ao que poucos leron.

Pereiro só escribíu dous poemarios, Poemas 1981/1991 (Positivas, 1992) e Poesía última de amor e enfermidade (Positivas, 1995), antes do seu falecemento. Foron suficientes para se gañar o respecto dos intelectuais galegos, entre eles César Antonio Molina, quen, foi responsable da aparición de Pereiro nunha antoloxía de poetas españois na editorial Anthropos.

Si te gusta Xornal.com, compártenos con tus amigos.
Disfruta de la libertad de expresión.
Nota: es posible que tengas que estar registrado y autentificado en estos servicios para poder anotar el contenido correctamente.
publicidad

Título:
Comentario:
Nombre:
Email: (no se visualizará)
Introduce la palabra de la imagen
Código de verificación para prevenir envíos automáticos.
kaptcha
Identificarse con:
  

Esta página publica todo tipo de opiniones, réplicas y sugerencias de interés general, siempre que sean respetuosas hacia las personas e intituciones.
Se aconseja un máximo de 15 líneas, que podrán ser extractadas por nuestra Redacción.
Los autores deben hacer constar: nombre y apellidos, y e-mail.
Aquellos textos que no se ajusten a estos criterios podrán ser retirados de la web.