A lei, que hoxe recibiu a luz verde definitiva do pleno do Parlament, crea o Servizo de Educación de Cataluña, integrado tanto polos centros públicos como polos privados concertados, aos que outorga dereitos e deberes análogos.
No ámbito da escola pública, refórzase o poder das direccións e dótase de máis autonomía aos centros no terreo organizativo, pedagóxico e de xestión de recursos humanos e materiais, unha das novidades máis cuestionadas polos sindicatos de docentes, que se opuxeron con contundencia á lei.
Para asegurar a gratuidade da educación, a lei prevé que os centros concertados reciban un financiamento suficiente e prohibe expresamente que se impoña ás familias a obrigación de facer achegas a fundacións ou asociacións de calquera tipo.
Un dos puntos máis polémicos da lei é a súa ambigüidade respecto dos concertos dos que gozan os centros que separan aos nenos por razón de sexo, e que adoitan corresponderse con centros de elite, xa que, de feito, a norma permite que estes se manteñan se así o decide o goberno que toque.
Este é un dos aspectos da lei que levou a ICV a quedar fóra do acordo global ao que chegaron PSC, ERC e CIU, ademais da porta que abre a norma á ampliación dos concertos aos niveis educativos non obrigatorios, como o bacharelato, a FP e a etapa de gardería.
No terreo do financiamento, a LEC, a primeira lei de educación da que se dota Cataluña, fixa como obxectivo que en oito anos o goberno catalán terá que investir en educación o 6% do PIB, fronte ao 2,7% actual, o que significa pasar dos máis de 6.000 millóns de euros de agora a 13.000 millóns.
Co obxectivo de combater a creación de escolas-gueto debido á alta concentración de inmigrantes, a lei prevé que a administración establecerá a proporción máxima de alumnos con necesidades específicas que poden ser escolarizados en cada centro no momento do acceso aos niveis iniciais de cada etapa.
Ademais, o departamento de Educación poderá autorizar, de xeito excepcional, unha redución das cocientes de ata o 10% para atender mellor as necesidades destes alumnos, que en moitos casos incorpóranse ás aulas unha vez iniciado o curso.
A lei tamén debuxa un marco laboral novo no que desenvolverán o seu traballo os docentes e crea un corpo propio da Generalitat de mestres e profesores, aos que se pedirá que ademais de dominar o catalán e o castelán acrediten un nivel de linguas estranxeiras determinado para poder exercer na pública.
Ademais, establece unha axencia de avaliación que examinará tanto o rendemento educativo como a execución docente do profesorado e a da función directiva, e crea a carreira profesional dos docentes.
Nos centros públicos situados en zonas social e economicamente desfavorecidas, o goberno poderá establecer un sistema de provisión de lugares de traballo e de dirección de carácter extraordinario.
Respecto da inmersión lingüística en catalán, a norma blinda e promove este procedemento, á vez que establece que os pais poderán optar no momento da matrícula por instar a que os seus fillos reciban atención lingüística individualizada en castelán.

