Teño que recoñecer a miña predilección polos traballos dos compositores do colectivo Wandelweiser. Influenciados enormemente polas obras de John Cage e a súa relación co silencio, inspirados por filósofos como Gilles Deleuze, compoñen a música mais interesante dentro do ámbito de creación contemporánea. Estas tres composicións para gong –que levan como título nomes de obras do xenial escultor romanés Constantin Brâncusi– parten da concepción deste instrumento como protoescultura. Concentrándose nas particularidades materiais do instrumento o percusionista Greg Stuart fricciona o gong cun arco, xerando harmónicos e suaves drones no primeiro e terceiro corte, mentres que na peza central do disco, Stuart golpea o gong sesenta veces de forma seca, invocando a capacidade de concentración do receptor. Trátase dunha deriva pola estrutura metálica e as cavernosas sonoridades do gong. Música de extremada beleza. Control e indeterminación nun interminable tour de force.
