Como facer unha frauta de cana

Nas anteriores semanas fomos explicando a construción de instrumentos que pertencen a distintas categorías: idiófonos, nos que o corpo do propio instrumento emite o son ao seren axitado, batido, rañado, etc; membranófonos, nos que unha membrana tensa soa ao seren golpeada ou refregada; cordófonos, nos que unha corda tensa emite o son cando é pulsada ou refregada, e finalmente aerófonos, nos que o aire contido nun tubo é posto en vibración mediante lingüetas ou polos beizos do propio tocador.

Este tipo de frauta denomínase en Galicia simplemente como frauta, ou tamén frauta de cana ou frauta de sabugueiro se se fai con este pau. Fabricábanas os propios tocadores ou algún veciño mañoso. Teñen unha lonxitude moi variable, entre 25 e 40 cm aproximadamente. Cando eran de pequeno tamaño tamén se denominaban pífanos, pínfanos ou chínfanos.

As frautas traveseiras de cana e sabugueiro foron moi empregadas como xoguetes, iso si, algo avanzados, pois a técnica de soprar non é doada. Tamén se empregaron moito polos pastores nenos, mozos e adultos que, tendo que pasar longas horas coidando do gando, gustaban distraerse tocando nestes instrumentos.

Debemos destacar que este tipo tan sinxelo de frautas foron instrumentos de aprendizaxe para aqueles rapaces interesados na música e que acababan moitas veces sendo gaiteiros. Con esta función aparecen por toda Galicia, pero sobre todo na provincia de Pontevedra e en Portugal.