Sábado, 20 de marzo de 2010 - 9:03 h

Queremos Galego pídelle "que saia do armario" ao electorado do PP

A plataforma a prol do galego invita á cidadanía a que apoie a súa iniciativa parlamentaria sobre os dereitos lingüísticos
Xornal.com Actualizado 13/02/2010 - 00:08 h.
34 Comentarios
Sin interésPoco interesanteDe interésMuy interesanteImprescindible 21 voto/s

O portavoz de Queremos Galego e presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, Carlos Callón, pediu hoxe aos votantes do PPdeG, "defraudados coa política de galegofobia" da Xunta, que "salgan do armario" e apoien a Iniciativa Lexislativa Popular (ILP) impulsada pola plataforma para "garantir os dereitos lingüísticos" dos cidadáns.

"Especialmente, aos votantes do PP, aos defraudados con esta política de galegofobia, de odio contra a nosa cultura, de desmantelamento da oficialidade da nosa lingua", asegurou o portavoz da plataforma cívica que aglutina a máis de 600 entidades culturais, políticas e sociais galegas.

En declaracións aos medios tras presentar a ILP no rexistro do Parlamento de Galicia, Callón confiou en que a mesa da Cámara "tome en consideración" o documento, co fin de comezar "nun mes" a recollida das 15.000 firmas necesarias para que os grupos políticos debatan a iniciativa. Para iso, o portavoz da plataforma vaticinou unha "intensa campaña social" polas diferentes comarcas galegas.

A proposta de Queremos Galego pretende "asegurar os dereitos lingüísticos" que "está botando abaixo" o Executivo autonómico, fundamentalmente desde o ámbito da administración; en función pública e desde o ensino. Así, o texto insta á Xunta a cumprir "o mandato estatutario" de promoción da lingua propia de Galicia -artigo 5- e asumir a Carta Europea das Linguas e o Plan Xeral de Normalización Lingüística -2004-.

Por iso, Callón defendeu que a proposta "non vai contra ninguén", senón que incide "desde a base social" na "defensa do conxunto da cidadanía" e de "os consensos" normativos alcanzados polos diferentes sectores.

Deste xeito, instou aos cidadáns "que co corazón na man defenden o bilingüismo" a que apoien as iniciativas recollidas na ILP, tras recordar que "a lingua galega é motivo de unión". En contraposición, denunciou "o proceso de desmantelamento" que, na súa opinión, impulsa a Xunta e reiterou a súa petición aos votantes 'populares' para que "reflexionen se apoiaron a este partido para que ataque a lingua, crispe a cultura e divida á sociedade".

Finalmente, destacou que, "no tempo que leva Feijóo" no Goberno, "non houbo a primeira medida en defensa do idioma" e que, por outra banda, haxa "conselleiros e conselleiras que presumen de non saber" galego.

Si te gusta Xornal.com, compártenos con tus amigos.
Disfruta de la libertad de expresión.
Nota: es posible que tengas que estar registrado y autentificado en estos servicios para poder anotar el contenido correctamente.
publicidad
1
nostrus
2010-02-12 23:20:30
Olvidavame, non sei si sabes que a Constitucion do 78 está casi calcada da do 31. A do 78 xa che dixen que conservo un exemplar autentico dende aquelas datas en que foi distribuido para o seu referendo. Pero, ¿poderiasme dicir ti cando foi referendada a do 31?
2
A Sancho
nostrus
2010-02-12 22:00:47
Bueno Sancho, no seas simplón, no me menosprecies de esa manera, fue la historia siempre mi asignatura preferida y siempre me he preocupado de hurgar en ella, no vengas tu de un plumazo despreciándome. Coincidimos en que la republica fue un consenso de partidos e intelectuales, pero sin consenso del pueblo, por mucho que se intente negar, el pueblo simplemente se encogió de hombros ante los movimientos forzados para poner la republica. Alfonso XIII se dio al piro, a mi juicio por tres posibles motivos: lo que había pasado con la monarquía rusa unos años antes y el miedo que le pudo tener a que le pasara a él lo mismo, otro motivo pudo ser que se sentía salpicado por el desastre de Annual en la guerra de Africa en el que el rey le había dado el visto-bueno al general Silvestre sin aprobarlo el estado mayor del ejercito y que se había intentado investigar en el Expediente Picaso, otro posible motivo es que se largara para evitar una guerra civil. No se a que Primo de Rivera te refieres ya que el padre murió antes de implantar la republica y el hijo ya sabemos que era fascista, aunque su detención fue considerada ilegal por la justicia y se ordeno su puesta en libertad, aunque se le siguió reteniendo al parecer por insultar a un comisario mientras estaba detenido. La falange fue ilegalizada por terrorista, y aunque es cierto que lo era, no era el único grupo político que lo practicaba, de hecho la justicia revocó esa ilegalización, aunque no se si se llegó a hacer efectiva. Las barbaridades de la Falange las conocemos todos y no hace falta mencionarlas, pero si queremos ser ecuánimes, deberemos reconocer que hubo otros grupos con signo contrario que no le quedaban atrás. Deberías saber que una de las aficiones de Durruti era la de asaltar bancos y que los comunistas y anarquistas sufrieron muchas bajas a manos de la Falange, pero también le infligieron muchas a ella. La Pasionaria y Angel Galarza amenazaron de muerte a Calvo Sotelo. La Falange editaba un periódico y presionaba a los quiosqueros para que lo distribuyeran y los comunistas quemaban los quioscos que lo distribuían. En el País Vasco eran frecuentes los enfrentamientos en algaradas entre socialistas y peneuvistas. Al concluir las elecciones del 33 los anarquistas respondieron con una oleada de atentados que causó docenas muertos. Hubo un levantamiento anarquista en Casas Viejas que no cuajó en el que se ajusticiaron para ejemplaridad a todos aquellos que se suponía tomaron parte. La derecha fue la que consiguió derribar la república, pero no fue la única que lo intentó, aunque por mi piensa lo que quieras. Mira, no me digas que fuentes debo tomar, déjame que las escoja yo, porque si las escojo yo, puede que llegue a saber la verdad, ya que las cojo aleatoriamente y las contrasto, mientras que si cojo las que alguien me da, desconfío de la verdad pues puede ser una verdad viciada o condicionada. La verdad si la quieres saber hay que buscarla sin detenerte a quedarte con algo que te guste. Si quieres podemos seguir cambiando impresiones, pero no me desprecies. Un saludo.
3
a nostrus
Sancho
2010-02-12 17:30:43
Excusabas de copipastear o wikipedia. Agora, se tes tempo, busca os inicios da conspiración que acabou coa guerra civil de 1936. A República fracasou non polo sistema en sí, que de feito era un réxime moi respectable en Europa (a Constitución de 1931 foi inspiración para a Constitución alemaña de 1949), senón porque a ultradereita non estaba disposta a terse que gañar o estatus, un estatus que xa tiña durante a monarquía e explotaba a discreción. Tenta de buscar os inicios da conspiración... non para derrocar ao goberno progresista de 1931, senón o sistema democrático en si. A idea da ultradereita era establecer un sistema de democracia orgánica, ao estilo da Alemaña nazi. Busca, se tes tempo e gañas de cuestionar as túas fontes e crenzas sobre o tema, os movementos da igrexa católica para financiar armas e grupos paramilitares, desde o día seguinte da marcha de Alfonxo XIII; busca as inxentes cantidades de cartos provintes da alta burguesía vasca para financiar grupos de requetés; busca datos sobre as viaxes de Primo de Rivera a Alemaña, ou de Gil Robles, ou do cardeal Segura e Calvo Sotelo para arranxar con Mussolini unha compra de armamento, sendo a única condición de Mussolini o derrocamento da república española e a imprantación dun sistema fascista... Busca as negociacións que se mantiveron con Sanjurjo logo do seu exilio en Portugal produto do fracasado golpe de 1932(él ía ser o xefe do estado tras o golpe de 1936)... Non é ningún segredo que a II República se instaurou dunha forma algo rocambolesca, pero cando menos foi a consecuencia dun consenso político e social; pero o seu fracaso foi grazas á ultradereita, que coa pequena colaboración dunha extrema esquerda ignorante e intelectualmente analfabeta fixeron dun sistema que puido manter a España no cumio de Europa, incluso tras a 2ªGM, algo horrible, que acabou nunha ditadura asasina, retrógrada, surrealista, onde trepas, igrexa e oligarquía se repartían o pastel mentres o pobo morría de fame, e o que non morría emigraba moitas veces para non volver. Busca, se tes a vondade, pero busca fontes fiables, historiadores fiables...
4
A Sancho
nostrus
2010-02-12 00:18:22
Pio Moa militó en el GRAPO pero no se si llegó a ser asesino material, algo he leido de él aunque muy poco y de Cesar Vidal solo alguna muy rara vez lo he oido en la radio. Sobre la II Republica me gustaria debatir contigo, pues es un tema que me apasiona bastante, yo creo que fue una de las etapas mas convulsas de la historia interna de España en la que hubo una gran polaridad social y mucho mas aun de los partidos en donde no se salva nadie. Cierto que la republica fue un acto multilateral de la izquierda, la derecha y el nacionalismo catalan (Masiá principalmente), tambien participaron los intelectuales, pero de espaldas al pueblo. Sabras que fue proclamada por unas elecciones municipales en que se da la paradoja que ganaron ampliamente los partidos monarquicos, pero como los que hicieron ruido fueron los republicanos, asi quedo la cosa. Sabras que hubo un golpe de estado para proclamar la republica(Jaca) y un intento de bombardear el Palacio Real por Ramon Franco (hermano de Paco). Muchos de los que se levantaron en el 36 tambien habian conspirado en el 31 a favor de la republica(Queipo de Llano, Sanjurjo ctr.). Te voy poner un comentario que puse hace tiempo aquí en Xornal, que como me filtran tantos tome la precaucion de guardarlo. Decia asi: Me pregunto como puede haber gente que añore la Segunda Republica Española Tiene que ser alguien muy ignorante o hipócrita. Nació de mas que dudosa legalidad, forzada por los intelectuales y la clase política de entonces (de todas las tendencias derechas, izquierdas, nacionalistas Cta., excepto monárquicos) y que hicieron el Pacto de San Sebastián para solucionar el malestar social generado en los años veinte.Y que ese malestar lejos solucionarse, aumento enormemente. 1. Que incluso hubo un golpe de estado para proclamarla aunque fue reprimido (sublevación de Jaca),el comandante Ramón Franco( hermano del Dictador) sobrevoló con un avión de guerra el Palacio Real para intimidar al Rey y los generales Sanjurjo y Queipo de Llano forzaron la situación para que el Rey abdicara. 2. Que se proclamó por unas simples elecciones municipales en que se da la paradoja que las ganan los monárquicos, pero que como los republicanos subieron enormemente, estos hicieron mucho ruido. Los monárquicos tuvieron mas de veinte mil concejales y los republicanos cinco mil y pico, pero se excusaron en que en la mayoría de las capitales de provincia ganaron estos (donde había menos caciquismo) Me pregunto que tienen que ver unas elecciones municipales para implantar una republica. En los ayuntamientos que gobierne quien gane y punto. Es cierto que había malestar social producido por la dictadura de Primo de Rivera. Pero de esa dictadura todos eran cómplices porque nadie se le había opuesto y que casi todos los partidos incluidos los socialistas (para que la UGT tuviera mas poder que la CNT ) colaboraron con ella y no la veían con malos ojos. El Rey cometió un pecado al admitirla, pero este pecado se rebaja al ser todos cómplices. Una vez proclamada se abre la caja de Pandora: Nada mas comenzar Maciá proclama la Republica Catalana, aunque se vuelve atrás porque los demás republicanos le bajan los humos. El malestar social lejos de bajar aumenta enormemente, las huelgas aumentan y además son salvajes, en todas ellas hay muertos y heridos. Atentados terroristas anarquistas a montones. Golpes de estado (general Sanjurjo). Revoluciones con miles de muertos.En Asturias se asaltan casi cien cuarteles de la Guardia Civil además de cuarteles militares y fabricas de armas, se organizan treinta mil mineros armados y que luego combaten contra la legión produciéndose tres mil muertos y luego una feroz represión por parte del gobierno; y todo auspiciado por los socialistas (Largo Caballero principalmente) por que no les gusto que ganara las elecciones la derecha unos mese antes. En Cataluña, el presidente Companys ( Esquerra Republicana de Cataluña) proclama el Estado Catalán y es reprimido por el gobierno de Madrid. Se sublevan los anarquistas en Casas Viejas .Se producen las revoluciones de enero y diciembre de 1933. La Falange se dedica a tirotear a los militantes socialistas y comunistas, y los comunistas a los falangistas y a los curas, además de protagonizar infinidad de alborotos. Se queman cientos de conventos e iglesias y se asesinan miles de curas. Son constantes los altercados y ajustes de cuentas en las calles entre los distintos partidos; y sus lideres en vez de intentar calmar los ánimos , se dedican a calentar más y proclaman que si no ganan las elecciones van a la guerra, cuestionan los métodos democráticos para conseguir sus ideales. Se producen arbitrariedades y se clausuran periódicos y saltan escándalos como el del estraperlo en el casino de San Sebastián. En definitiva la Segunda Republica fue un régimen que no le valió a nadie de los que la instauraron, todos quisieron al poco tiempo destruirla aunque solo lo conseguiría el general Franco. Conspiraron contra ella los monárquicos, los comunistas, los socialistas, los nacionalistas catalanes y por ultimo la derecha y fue el periodo mas agitado, inestable y sanguinario de la historia de España. ¿Merece ser añorada la II Republica?. Siquieres debatimos sobre ello
5
a nostrus
Sancho
2010-02-11 18:01:03
De verdade, que non tes fontes fiables. De la Cierva non é un historiador fiable, porque aínda que sí é historiador académicamente falando, el mesmo declarouse en máis dunha ocasión profranquista, polo tanto, digamos que a súa obxectividade é discutible. Pola outra banda, Pío Moa, asasino confeso, sen formación académica coñecida para a historiografía... e que leva sendo criticado desde moitas universidades españolas e aínda por historiadores extranxeiros, tampouco creo que sexa un tipo de fiar; e de César Vidal, un tipo que comprou, repito, comprou varias das carreiras que ten (foron a distancia), que se inventa o curriculum, e que é un dos tipos máis criticados por inventarse tamén a biblografía... que che vou contar? Da convocatoria de folga de outubro de 1934 sábese que efectivamente foi convocada pola UGT, estando o PSOE por detrás; tamén se sabe que foi un fracaso, porque só tivo certa repercusión en Madrid, Barcelona e Valencia, e os disturbios foron provocados por radicais anarquistas, que curiosamente non apoiaron a convocatoria da folga xeral. E esa foi toda a historia da "revolución para derrocar ao goberno" de Indalecio Prieto e Largo Caballero. Respecto da instauración da república, lémbroche que foi un acordo multilateral entre os partidos de dereitas e esquerdas, sendo o maior impulsor Alcalá Zamora... insigne político católico e conservador. Respecto da politica do partido radical-cedista... non foi simplemente un cambio de política... foi, descaradamente, unha paralización do progreso en España, que incluía, pero non deu tempo, a derrogación de varios artigos da Constitución, entre eles o relativo ao laicismo do estado, o dereito do voto das mulleres, e a política territorial do Estado. Recoméndoche que busques información fiable sobre o tema. A "revolución do 34" non existía nos libros de historia antes dos anos 90 do século XX... compróbao.
6
A Hindemith
nostrus
2010-02-11 17:32:04
Mira Hindemith, voute tutear si mo permites. Extrañaste da miña adversion hacia o bloque en cambio ti “pareceme”(ao mellor trabucome), por tanto olfatear meus escritos, que estas moi interesado en analizar a miña personalidade, que malamente poderas facer manipulando meus comentarios como: "yo no insulto a un militante del bloque, sino a todo su conjunto", cando eu dixen: “en mis criticas al nacionalismo, siempre aclaro que van dirigidas al colectivo, pero nunca a nadie personalmente”, cousa ben distinta ao que ti expós. Por outro lado deberias saber que nunha democracia cada un e moi libre que criticar todo aquello que lle pareza, pois para eso e democracia. Unhs fan a sua cruzada contra o PP, outros danlle caña o PSOE, outros tomana co clero, ¿qué pasa que o nacionalismo e feito dunha pasta especial?, eu fago as miñas criticas desde a reflexion e gustariame que os demais fixeran o mesmo, pero si o queren facer sin poñerse a pensar, tamen poden facelo, ala eles. Como che levo dito eu son un cidadan de a pe que pon o seu grao de area para que a sociedade sexa como considero xusta e eficaz. Con respecto a si o PP e nacionalista, baixo o meu punto de vista nacionalista seria a extrema dereita, inda que o PP poda ter algun remanente. De todolos xeitos esta pregunta, si estas moi interesado, mellor que cha aclaren eles. ¿Saberias decirme ti si o PSOE e nacionalista?. Descoñezo os efectos que os meus comentarios fan na tua mente, espero que non sexan nocivos, pero si o fosen, que sepas que non me sinto responsable. E podes seguir rastrexando nos meus comentarios, alegrome de ter un lector asiduo. Un saudo.
7
...
Hindemith
2010-02-11 04:10:14
Nostrus. Nen pretendo ser 'duro' nen son capaz de selo. Só intento facer evidentes os efectos que provocamos nos demais cando falamos (e penso que non atino). Sobre todo cando falamos mentando permanentemente a liberdade. Non debe pedir disculpas de ningún xeito. A mín, persoalmente, non me fai dano. Entendo as súas 'ideas'?: Non, éme francamente imposible. Mellor: pode que consiga entendelas, mais non as respeto (no senso de que non as atopo defendibles, resúltanme demasiado incongruentes nuns casos, e atrapadas nun exceso de 'historia e histeria personal e privada' noutros; velaí onde se significa o meu 'non respetar'). Comparto o seu modo de expor as súas ideas?: Tampouco, no senso de que me parece demasiado incoherente plantexar uns conceptos que automáticamente queren auto-afogarse con outros conceptos do mesmo discurso, e sobre todo coa 'forma' elexida para expresalos e/ou defendelos. O leit-motiv da 'liberdade' engana moito nos discursos. A día de hoxe é un comodín 'retórico' que esconde moita palla. Un pequeno lío. “Lo que pasa que a muchos lo único que le importa es la catapulta que piensan que les da la lengua para crear sus imaginaciones políticas”. O que a vostede pode parecerlle 'imaxinación', tal vez non o sexa para algunha outra persoa; ou non?. Quen son eses 'muchos'? O bng na súa 'totalidade' (expresión súa)?. Unha parte da 'totalidade' do bng?. Unha meirande parte? Unha parte residual? Cidadáns que comulgan co bng? Quizais cidadáns que poidan ter ou poidan non ter relación algunha co bgn? Teñen que ser todos do bng? E no caso (para min pouco probable) de que fosen todos do bng..., sería iso un defecto?, é vostede dos que comulgan coa idea de que coa política non hai que facer política?, e iso sostén algún tipo de liberdade?, trátase dun factor endemoniado que é 'tóxico' para Galicia, o bng? Que é tóxico para Galicia? Podería ser tóxico para Galicia o 'status' e a cor permanente que a define? A tenor das súas ideas, sería mais/menos tóxico para Galicia eliminar ao bng? E de non eliminalo, por que non o eliminaría vostede? Por aquelo de 'soportar' un 'virus democrático'?. É virus? É democrático? (a ver se agora resulta que no fondo todos imos coincidindo en demasiadas cousas). Máis: "Siento no estar de acuerdo con vd, pero yo los nacionalismos los considero embrión de fascismos, lo siento, es mi opinión". Non debe sentilo por mín. Desde o meu punto de vista, debería de sentilo por vostede. Por que penso iso?: porque me parece vostede unha persoa atrapada en esquemas demasiado 'atrofiados'; ás veces mesmo parecen recetas de mitin dalgún famoso e populista 'politico' que nin quero mentar, consinas estrangulados por FALACIAS LINGÜÍSTICAS. (realmente cre que só as 'consinas' son proprias e connaturais ao bng? só atopa vostede consinas no suposto 'nacionalismo'? en que se basea o 'socialismo'? e a dereita liberal?, consinas hainas a esgalla nos terreos enganosamente des-ideoloxizados: o centriño). A falacia lingüística anula as posibilidades do diálogo, no senso de que non existe consenso algún de partida. Fala de conceptos como 'nacionalismo', 'liberdade', 'consenso', 'bilingüismo', 'militante', 'partido político', etc. , e resulta que nen sequera os conceptos os estamos entendendo por igual. É para vostede o PP un partido nacionalista? Se me di que non, entenderei que os seus argumentos están afogados e anulados dende a raíz. Cal cree que é a relación auténtica e substancial do PP coa lingua castelá, coa bandeira 'española' e co seu discurso da 'España rota'?. Ou será que podería haber no PP diversas tendencias nese asunto?. E no PSOE?. Podería pensar, por un momento, se no BNG existen diferencias internas? (parece ser que é un bloque). É malo iso para un partido político?. Que estrana idea de fondo esconde ese concepto ao que vostede alude cando di, máis ou menos, "yo no insulto a un militante del bloque, sino a todo su conjunto". Insulta vostede a un partido político legal no seu conxunto? Por ser de tendencias diversas ou por ser mono-ideolóxico?. Ergo, dende esa premisa, que hai dos demais partidos?. Acaso non lembra xa vostede que o máis parecido ao fascismo que temos vivimos ou teñen vivido os nosos familiares foi imposto por xentes cuias ideas están, en certo modo, máis latentes nos idearios de partidos maioritarios no estado español?. Usando a súa argumentación, a Europa do s.XXI está totalmente gobernada por fascistas, non o dubide. E manter unha cruzada contra unha tendencia política minoritaria na nosa terra é, cando menos, letal para a democracia. Claro que tamén ... parece ser que as cores democráticas son as que se usan neses concellos da Galicia rural na que non existe representante algún na oposición: aí ten vostede un 'virus' letal, auténtico, nas neuronas dalgunhas persoas desta terra (tan maltratada polo bng, tan ben tratada por propostas de 'neurona plana'). ETC. ((síntoo, creo que me excedín coas teclas; e xa caín no erro de convertir esto nun foro; e non é un foro)).
8
A Sancho
nostrus
2010-02-11 00:42:03
Amigo Sancho, lo que expresas tu no deja de ser un ángulo de vista muy condescendiente con el socialismo. Ya te dije que para nada había que mezclar al socialismo actual con el de entonces, aquella era una sociedad muy polarizada e intolerante, tal vez por la implantación de una republica sin contar con el beneplácito del pueblo (es mi opinión). Como bien tu dices las elecciones del 33 las había ganado la CEDA, ya se que era un partido que aceptaba la realidad a regañadientes, pero era un partido legal y esa había sido la voluntad del pueblo. A pesar de eso quien gobernaba era el partido de Lerroux, que un poco tiempo antes había tenido una crisis en la que se había escindido Martínez Barrio (perdona, pero no estoy seguro si fue el). En cualquier caso la CEDA reclamó su derecho a estar en el gobierno, motivo que fue aprovechado por los socialistas para convocar una huelga general. Pero este no fue una espontaneidad ciudadana como algunos nos quieren embaucar, sino que fue un intento muy bien planificado y organizado para derribar por la fuerza un gobierno elegido democráticamente. Por supuesto que el programa de la derecha era completamente distinto del de la izquierda, pero era a ella a quien le tocaba gobernar y si querían cambiar las cosas deberían esperar a las próximas elecciones. El cabecilla de la revolución fue Largo Caballero seguido por Indalecio Prieto (aunque creo que de mala gana). El mismo Indalecio reconoció públicamente en Méjico años mas tarde que se sentía avergonzado que él y su partido hubieran participado en aquel hecho. Con anterioridad el sector socialista de Largo Caballero, Besteiro habían sido cómplices de la dictadura de Primo de Rivera. Indalecio se opuso a aquella colaboración y Besteiro tampoco quiso saber nada de lo del 34. Estos hechos a día de hoy no dicen nada pues de aquello ningún socialista actual tiene porque sentirse responsable, pero si sirve para que se muerdan un poco la lengua. En el 36 la derecha apoyo mayoritariamente el golpe, pero no toda la derecha, pues hubo gente como Salvador de Madariaga que pasaron a la clandestinidad y al antifranquismo. También hubo gente como Luís Lucia que a pesar de ser de derechas se pusieron al servicio de la legalidad y el gobierno, en vez de agradecerle su lealtad, lo mete en la cárcel. Incluso Dionisio Ridruejo a pesar de ser falangista a principios de los cuarenta(en pleno auge del fascismo) tuvo el valor de cantarle las cuarenta a Franco y pasar a la clandestinidad y a la lucha antifranquista y participando en el encuentro de Munich. No se puede juzgar a todos por un igual, ya que nadie es cien por cien malo ni cien por cien bueno. Esa es la conclusión que he sacado de leer diversos libros de historia y de autores diversos aunque pueda que cometa alguna incorrección. Un saludo.
9
a nostrus
Sancho
2010-02-10 14:51:50
Creo que xa che expliquei noutro momento que a famosa "revolución do 34" só existíu nas mentes de historiadores profranquistas (non o digo eu, senón el mesmo) como De la Cierva, ou outros personaxes que, sen ser historiadores, métense a facer historia, iso si... tras cheque da dereita... caso de Pío Moa (asasino confeso) ou César Vidal (que se inventa o currículum). O que ocorreu en outubro de 1934 foi unha concatenación de feitos provocados por un goberno de ultradereita, que se recordas xa se contempla nos libros de historia como o goberno do bienio negro... bienio no que o goberno radical-cedista paralizou todas e cada unha das reformas socioeconómicas realizadas polo goberno progresista anterior. A revolución de Asturias, os disturbios da folga convocatada por UGT (os disturbios foron provocados polos anarquistas aproveitando as movilizacións), que só se produciron en Madrid, Valencia e Barcelona... e finalmente a declaración de estado soberano de Cataluña... todos eses acontecimentos só teñen un nexo de unión na fantasía dos pseudohistoriadores pagados por FAES e pola igrexa católica. Se les libros de historiadores de verdade, daraste de conta.

1 |  |     

Título:
Comentario:
Nombre:
Email: (no se visualizará)
Introduce la palabra de la imagen
Código de verificación para prevenir envíos automáticos.
kaptcha
Identificarse con:
  

Esta página publica todo tipo de opiniones, réplicas y sugerencias de interés general, siempre que sean respetuosas hacia las personas e intituciones.
Se aconseja un máximo de 15 líneas, que podrán ser extractadas por nuestra Redacción.
Los autores deben hacer constar: nombre y apellidos, y e-mail.
Aquellos textos que no se ajusten a estos criterios podrán ser retirados de la web.