Cando eu era nena ir ao comedor do colexio non era tan común. Máis aínda se estudabas nun centro público. Agora é habitual. A necesidade obriga. Daquela dábannos de comer as nais ou as avoas. Agora nas parellas adoitan traballar os dous membros e moitas avoas aínda agardan a xubilación. O resultado é que, ou o pícaro queda a comer na escola, ou non hai xeito de poñer en práctica iso que lle din conciliación da vida laboral e a familiar.

Co retorno dos populares á Xunta deuse en poñer en práctica un procedemento de pago dos comedores escolares que contravén o amor da dereita á familia. Os trámites complicáronse. Dificúltase con trabas burocráticas optar a un servizo básico para a conciliación.

Esta semana moitas familias galegas con fillos en idade escolar deberán a frontar unha ruta mensual ineludible se queren que o cativo acuda ao comedor do centro educativo. A primeira parada é o colexio. Alí recollen as taxas autonómicas de pago. O documento pódese descargar da Internet evitando o paseo. A seguinte parada é o banco, cola incluída dado que estamos a fin de mes. Obtido o xustificante de pago, débese entregar o papel no colexio, no horario que determine o centro. Queda así acreditado o dereito do pequerrecho a xantar quente nos días de escola de novembro. Imaxinen a de permisos laborais a pedir para poder cumplir todos os trámites que fan posible o uso do comedor por parte do seu pícaro. E así un mes e outro mes e outro mes.

Accións coma estas poñen trabas á conciliación e fan recuar no uso do servizo poida que para deixalo morrer. ¿Haberá estos atrancos no ensino privado?