Os gobernos de España e de Galicia, que encabezan Rodríguez Zapatero e Núñez Feijóo, están chamados a colaborar para reconducir o recurso de inconstitucionalidade contra a lei de caixas desta comunidade, de xeito que no acordo parlamentario inicial de PP e BNG tamén poda estar o PSdeG-PSOE. Do contrario, si teriamos que perguntarnos por que o que se lles permite a vascos, cataláns e andaluces se lles prohíbe aos galegos e por que se nos trata como un autogoberno de segunda división. Pero non semella que sexa o caso e parece que o diálogo político atopará saídas constitucionais, compatibles coa lexislación básica do Estado, que Galicia acostuma a respectar. De feito, os socialistas galegos que dirixe Manuel ‘Pachi’ Vázquez están amosando xa a súa vontade de diálogo e non se agarda menos dos máximos dirixentes do PP de Galicia e do BNG. Quen non entenda esta cultura do pacto político terá que render contas ante a sociedade; máxime cando nese todos contra todos, no que por momentos se converte a guerra das caixas, carece de sentido que Madrid se posicione contra o autogoberno galego, e menos que sexa para controlar os aforros dos galegos e das galegas, por moito que haxa sectores do PP e do PSOE de Madrid que teñan esas ambicións, guiados polas necesidades de caixas de aforros competidoras coas de Galicia. En definitiva, non é o momento de pasar facturas a ninguén, nin sequeira aos que se equivocaron ou excederon. É o momento da unidade dos galegos, xogando sempre coa mesma baralla, en busca dun consenso difícil, pero necesario para o futuro deste país.

Xunto con toda Galicia, Vigo e A Coruña tamén merecen respecto, a risco de que alguén fabrique coartadas –os galegos están divididos, norte contra sur, etcétera– que coñecidos sectores de Madrid precisan para paralizar o futuro das caixas galegas co menor custo posíbel. O novo marco lexislativo, resultado de adaptar a lei galega de caixas, debería levar tamén consigo un cambio de actitude por parte da Xunta con Caixanova e co seu presidente, que deben poder actuar con liberdade en defensa dos seus intereses, lonxe de ser obrigados a conducirse a gusto de Feijóo.

Se é preciso desbotar definitivamente que Galicia conserve máis dunha caixa, cousa que non acontece nin en Catalunya nin en Euskadi, comunidades que malia a crise seguirán tendo varias entidades, e finalmente hai que afrontar a fusión ou un Sistema de Protección Institucional (SIP) por imperiosa necesidade, estas fórmulas deben ser asumida polas dúas caixas, sen dogmas. O que carece de fundamento é soster que o recurso da lei paraliza unha eventual fusión entre as caixas galegas e o acceso ao Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria (FROB), xa que ambas cuestións non gardan relación. Como lembrou oportunamente o secretario xeral do PSdeG-PSOE, outras comunidades que fixeron fusións e SIPs nin sequera reformaron a súa lei. Antes de pechar unha decisión sobre o futuro das caixas, e a sabendas de que calquera que esta sexa debe ser ratificada polo Banco de España, parece imprescindible serenar as tensións partidarias e locais, empezando por comprender tamén as protestas dos cidadáns e dos seus representantes políticos.