A nena de Fran tenlle un pánico atroz aos lobos. Cando chega a noite non fala de posibles asasinos, nin ladróns, nin incendios, ou terremotos. Os contos infantís non nos avisan das terribles sorpresas que poden causar... »Sigue

Leo: “Ás veces lembramos vivamente cousas que non sucederon, un fenómeno con importancia xeral, e non só nas salas dos tribunais. Non está claro ata que punto as diferenzas individuais nas falsas lembranzas son... »Sigue

Ummmm... ‘A praia dos afogados dos’ de Domingo Villar. ‘Makinaria’ de Carlos Negro. ‘Lúa do Senegal’ de Agustín Fernández Paz. ‘A triloxía Millenium’ de Stieg Larsson.... »Sigue

O quinto aniversario da declaración de ilegalidade por parte do Tribunal Internacional de Xustiza do muro que Israel ergue en Cisxordania tráenos os terribles testemuños dunha trintena de soldados xudeus que participaron na... »Sigue

Se de moitas cousas carezo de coñecemento, a economía gaña por goleada. Porén, para sortear esta eiva teño unha ilustre ferramenta: o sentidiño. Esta semana confirmaron a sentenza de 150 anos de... »Sigue

Podería ser o protagonista de Dallas ou o antagonista de John Balan nun espectáculo que mesturase ironía e balas a ritmo de cowboy neste oeste atlántico. Pero non o é. John Deere desfilou estes días a... »Sigue

Saxitoxina. Cromatografía. Fenómeno hormético. Efecto probiótico. Filoxenia... Fronte aos muros que nos afastan do coñecemento científico, urxe o diálogo entre arte e ciencia para nos achegar con... »Sigue

Ás veces encabálganse dolorosas puñaladas de melancolía que veñen ás présas, como as labazadas de sal na praia da Frouxeira. Ás veces, a melancolía vístese de canción... »Sigue

Nun graffiti ás portas da facultade de Dereito en Santiago pode lerse "Non me maltrates, covarde". Non é unha súplica, tampouco un lamento. Velaquí unha chamada de atención: a covardía do outro -a... »Sigue

Unha planeadora que arde, na praia ou en alta mar para borrar as pegadas do transporte de droga, evidencia a maior das vergoñas deste país. Levamos meses, anos sendo vítimas dese estigma. É a cultura do carto... »Sigue

  “ Aprendín a ler sen que ninguén se decatase. Cando a mestra seguía ensinando aos outros nenos a xuntaren o eme co »Sigue

"E vostede para que escribe? Para non me negar ningunha posibilidade. Con que actitude? Coa do neno que descobre a illa do tesouro. Que persegue vostede na poesía? Un oasis, un acubillo contra o ruído. Confía nas palabras?... »Sigue

As mans formando unha cuncha pechada cun paxariño acabado de saír do niño. O seu diminuto corazón a latexar na pel. Un funil. Unha carreira de maratón. Un abrecartas. As agullas de calcetar. Estorniños.... »Sigue

Hai unha fotografía que me persegue. Na rúa. Nos ocos que deixan as palabras non ditas. Nas marea de murmurios das emisoras de radio desintonizadas. É a imaxe dunha muller espida e encrequenada nunha bañeira que nos... »Sigue

Inxuria, que algo sempre queda. E canta máis auga e terra boten nesta lameira, máis densos e lentos serán os nosos pasos. Ten moito de terrible a mediatización absoluta da política, convertida nun tira e... »Sigue

De nena “impuxéronme” as matemáticas e esa rabia de ter que sumar 3+4 foi medrando cos anos académicos ata chegar ás raíces cúbicas. Ata que alguén me explicou que o coñecemento non... »Sigue